แนวคิดเวชกรรมแผนตะวันตก วางหลักเกณฑ์ทั่วไปอย่างแยกส่วน ตามแนวคิดทางตะวันตก สภาวะปกติก็คือ สิ่งที่คนส่วนใหญ่มีร่วมกันเป็นองค์ประกอบให้เกิดบรรทัดฐาน
แนวคิดอายุรเวทยึดหลักการที่ว่าโดยปกติแล้วบุคคลิกลักษณะเป็นสิ่งบ่งบอกตัวตน เพราะว่า มนุษย์ทุกคนประกอบด้วยโครงสร้างทางกายภาพเฉพาะตนและพื้นฐานทางอารมณ์(สภาวะจิต) การตอบสนองโดยธรรมชาติที่จะสะท้อนให้เห็น ฝ่ายตะวันออก กุญแจในการทำความเข้าใจก็คือ ความช่างสังเกตและความรู้ความชำนาญที่ผ่านการสั่งสมด้วยประสบการณ์อย่างเป็นที่ประจักษ์แจ้งเป็นวิทยาศาสตร์เชิงสังเกต ฝ่ายตะวันตกเป็นเรื่องการตั้งกระทู้, การวิเคราะห์วิจัยและความเชี่ยวชาญเฉพาะที่ผ่านการพิสูจน์ด้วยเหตุและผล เป็นวิทยาศาตร์เชิงกายภาพ
โดยทั่วไปแนวคิดทางตะวันตกจะมีความเชิงมั่นทางวัตถุวิสัย ในขณะที่ทางตะวันออกจะเน้นทางความคิด(หรือสิ่งที่เป็นนามธรรม) ศาสตร์ตะวันออก สอนให้มองข้ามการแบ่งแยกระหว่างสิ่งที่เป็นความคิด,ความรู้สึกและสิ่งที่เป็นวัตถุวิสัย
ความแตกต่างในมุมมองนี้เอง สามารถอธิบายว่า ทำไม ชาวตะวันตกหรือผู้ที่มีแนวคิดแบบตะวันตก จึงยากที่จะเข้าใจ,หยั่งรู้ในทฤษฏีศาสตร์แห่งอายุรเวท วิทยาศาสตร์เชิงประจักษ์นั้นเรื่องบางอย่างไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้อย่างชัดเจน หรือแม้กระทั่งศาสตร์ตะวันตกเองแนวคิดบางอย่างเรื่องกระบวนการทำงานก็ปราศจากเหตุผลสนับสนุนให้ปรากฏเห็นจริงตามนั้นอย่างเต็มที่ตัวอย่างเช่น เกี่ยวกับยาปฏิชีวนะที่ใช้ในการทำลายเชื้อแบคทีเรียซึ่งสร้างสารพิษในร่างกายนั้นก็ไม่สามารถหาคำอธิบายได้อย่างเพียงพอว่าเกิดขึ้นได้อย่างไรและทำไมพิษนั้นจึงเกิดจากแบคทีเรีย...
(จากayrveda the science of self-healing by Dr.vasant lad)